Afgelopen week, op een gezellig terras in de bosrijke omgeving van de lokale midgetgolfbaan, zat ik met een clubje hockeymoeders aan een grote picknicktafel te kletsen. Het beoogde teamuitje voor onze jonge dames, die het rondje golf af hadden geraffeld om de speeltuin onveilig te maken, verzandde al snel in een gezellige borrel voor de uiteenlopende groep ouders, waar geen kind meer aan te pas kwam. Druppelsgewijs kwam een ieder binnenvallen en sloot naadloos aan bij de bitterballen. De groep groeide gestaag, dus zodra de tafel naast ons vrij kwam, vertrok het plukje vaders daarheen. Hoe opmerkelijk het ook is, de \u2018praat\u2019 leek direct een andere wending te krijgen. Herkenbaar, walgelijk, maar stiekem heerlijk. Van de meest recente roddels kwamen we via een aantal enorm praktische, bruikbare tips, die ik meteen aan mijn notities heb toegevoegd, bij mannen. De geijkte clich\u00e9s kwamen natuurlijk aan bod.
\n\u2018Zeurt die van jullie ook zo over de rommel in onze auto? Tja met die kruimelende kinderen met modderschoenen, fietsen, honden en kerstbomen\u2026.\u2019
\n\u2018De mijne komt altijd met zo\u2019n praktische oplossing wanneer je slechts behoefte hebt aan een knuffel en een aai over je bol\u2019.
\nEr wordt heftig mee geknikt.
\n\u2018Als hij zegt dat hij van me houdt, wil hij in feite gewoon sex\u2019.
\nDe dames liggen voorover op de ranzige tafel van het lachen.
\n\u2018Mannen doen precies wat je ze vraagt, maar als ze het zelf aan moeten voelen, kun je lang wachten\u2019.
\n\u2018Op zondag confiskeert hij de televisie om sport te kunnen kijken en vervolgens ligt hij binnen twee minuten een ronkend geluid te produceren met zijn ogen dicht\u2019.
\n‘Jaaa, die van mij ook’, roept de dame tegenover mij.
\nOok de wc-bril, het dopje van de tandpasta, de chaos in de keuken als hij kookt en de geringe huishoudelijke taken die hij verricht kwamen uiteraard voorbij. Ik kon jammer genoeg niet alles beamen, want ik hoef nooit een bril naar beneden te doen, \u00edk krijg juist te horen dat ik het dopje van de tandpasta vergeten ben, strijken doet mijn vriend sneller en beter dan ik en de keuken is onberispelijk tot op het autistische af wanneer hij kookt. Wijselijk hield ik mijn mond en gierde en knikte heftig mee waar w\u00e9l van toepassing.
\nNaarmate een ieder aan het derde drankje zat werden de voorbeelden platter.
\nEen aantal meisjes was inmiddels voor ranja en chips aan komen waaien. \u2018Zieke mannen\u2019 waren op dat moment onderwerp van gesprek. \u2018Dan is hij verkouden en dan moet de hele apotheek leeggehaald worden, de thee, crackertjes en honing is niet aan te slepen en hij ligt theatraal met een kruik op de bank. Terwijl ik gewoonweg geen tijd heb om ziek te zijn. Ik loop met 39 graden koorts boodschappen te doen en sta te koken voor het gezin om vervolgens \u2019s nachts uit te zieken, nadat ik de achterstallige was heb gevouwen\u2019, zegt \u00e9\u00e9n van de moeders, gemaakt boos. Er wordt hard gelachen en de herkenbaarheid druipt er bij velen vanaf.
\nPlotseling klonk het naast me: \u2018John is nooit ziek, die gaat altijd gewoon naar zijn werk\u2019, gevolgd door een oorverdovend gekraak van een flinke hap chips. Mijn dochter vond het kennelijk nodig haar bijdrage te leveren. De dames bleven een moment angstvallig stil en keken me vragend aan. \u2018Ja, dat is wel zo\u2019, gaf ik toe. \u2018Hij gaat eerder doodziek werken en gaat nadien meteen naar bed, zonder iets te willen.\u2019 moest ik bekennen.
\n\u2018Hij vindt winkelen ook helemaal niet erg\u2019, klonk het bijna verbaasd uit mijn eigen mond. Het bleef geruisloos, op het sto\u00efcijns kauwen op de krokante aardappelvariant van mijn dochter en het monotone geroezemoes van de lage mannenstemmen verderop na.
\nZij dachten het, maar spraken het niet uit. En ik kwam, als getroffen door de bliksem, tot de confronterende conclusie dat de man waarmee ik samenleef, lief, leed en bed deel en al vier jaar knetter verliefd op ben, dus eigenlijk geen \u00e9chte man is. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Afgelopen week, op een gezellig terras in de bosrijke omgeving van de lokale midgetgolfbaan, zat ik met een clubje hockeymoeders aan een grote picknicktafel te kletsen. Het beoogde teamuitje voor onze jonge dames, die het rondje golf af hadden geraffeld om de speeltuin onveilig te maken, verzandde al snel in een gezellige borrel voor de … Lees verder “Echte man”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/80"}],"collection":[{"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=80"}],"version-history":[{"count":8,"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/80\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":93,"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/80\/revisions\/93"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=80"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=80"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/barbarafuchs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=80"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}